De tijger en het hart

 

Er lag een tijger voor mijn voeten op de stoep. Hij huilde duizend tranen omdat zijn identiteit hem steeds weer werd ontnomen. Hij werd een zon, een bloem, een regenboog, een huilend kiezelhart.
‘Maar tijger toch, je moet niet huilen’, zei ze lief, en ze gaf hem haar hart; met twee ogen en een neus.
 
© Kiezelkunst: Soli & Lieve

 

7 reacties op ‘De tijger en het hart

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.