De tijger en het hart

 

Er lag een tijger voor mijn voeten op de stoep. Hij huilde duizend tranen omdat zijn identiteit hem steeds weer werd ontnomen. Hij werd een zon, een bloem, een regenboog, een huilend kiezelhart.
‘Maar tijger toch, je moet niet huilen’, zei ze lief, en ze gaf hem haar hart; met twee ogen en een neus.
 
© Kiezelkunst: Soli & Lieve

 

Advertenties

7 thoughts on “De tijger en het hart

Reacties zijn gesloten.