Winterochtend

Achter de deur drijft het wit
in gekreukte struiken en wolken
stijgen boven zolderdaken. De aarde kraakt
een trek van voorzichtige voeten. Wasgoed
van kristal hangt zich aan de takken op.

Je lacht je mond op de ruit, blaast
je naam in glas en kijkt je vingers na
als een vliegende zwaai die in mijn armen
verdwijnt. Zo voelt smelten. Zo voelt de
behaaglijke kachel als je gloeiend thuiskomt.

Advertenties

8 thoughts on “Winterochtend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s