Bellen blazen

(2 foto’s)

Ze blaast bellen. Grote, kleine, in een aaneengesloten rij tot ze loslaten van de ring en om haar heen dansen. Dunne transparante vliezen waarin het licht kleurt door de trillingen die tegen elkaar botsen. Ze zweven en breken en ze blaast een wereld van opgaande kleuren in purper, groen, geel, wit en dan uiteenspattend zwart. Tot het sop op is en de verwondering opnieuw begint in de verse glanzende zeep. De aarde in een prachtige, maar breekbare bel. Ze danst onvermoeid met de bellen mee.

Ergens in de tuin blaast een vlieg een bel. De melkglazen druppel spat niet stuk, de vlieg haalt hem naar binnen en maakt een nieuwe. Ze kijkt ernaar, verwonderd, vraagt of zij dat heeft gedaan? Dat vliegen dat soms doen, om op te warmen, met hun kopje richting de zon, hoort ze. Of dat ze zo hun voedsel verteren tot het vloeibaar genoeg is om te drinken. Vliegen kunnen niet eten, alleen drinken. Ze kijkt opgelucht naar de bel die met de vlieg verdwijnt en vliegt naar binnen voor haar ‘Disney teevee’.

Blomsterphoto Scathophaga stercoraria blaast bel Soli 2016

    Scathophaga stercoraria – gele strontvlieg – golden dung fly – Gelbe Dungfliege – Scatophage du fumier – mosca gialla – Cuchna nawozowa – Dyngfluga – Moxhe di stron

Blomsterphoto Anthomyiidae blaast bel op rolklaver Soli 2016    Anthomyiidae – Bloemvliegen – root maggots – Blumenfliegen – antómidos – muște de flori – Grønnsakfluer – Blomsterflugor – Juurikärpäset – Antòmid – Antomiedoj    Vliegje links ds Soli 2016  
 
 

Advertenties

33 thoughts on “Bellen blazen

  1. Een bijzonder fenomeen. Ik heb het één keer zelf mogen aanschouwen, maar kon dat toen niet zo mooi vastleggen als jij. Vooral de eerste is heel erg fraai. Ik wacht ondertussen op een nieuwe kans…
    Groet, Dick

    • Dank je. Ze doen het redelijk vaak, zeker in de zomer. Maar je ziet het niet altijd goed omdat ze die bel op het moment net zo gemakkelijk weer intrekken. Het geluk is ook dat ze blijven zitten als ik met de camera naar voren kom.
      Ik hoop graag op jouw nieuwe kans.

  2. Wat mooi he, wanneer je niet kunt kauwen boer je je maag zuur op en laat dat op voedsel vallen om nadat het verteert is op te drinken.

  3. Prachtige foto’s gecombineerd met een heerlijk verhaal erbij. En wellicht nog het mooist: ik heb er weer wat van geleerd. Ik heb zelf ook eens zo’n foto gemaakt, maar ik had geen idee van het hoe en waarom van die bel, en op het weblog kon indertijd ook niemand me wijzer maken

    Eigenlijk zijn onze logjes van vandaag in de kern wel verwant. :-)

    • ja :-)
      Mijn kleindochter dacht echt dat haar bellenblaas op de vlieg was beland; dan is het verhaal al praktisch aanwezig… Dank!

  4. Prachtig, zie het kleine meisje helemaal voor me. En ‘bellen blazen’ als het verbindende element van twee werelden. Mooie poëtische tekst en weer zo’n ideale combinatie van tekst&beeld!

    Misschien het voegwoord “en” in de laatste zin vervangen door “als”?

    • Tja, weet je: ik ben een ‘muggenzifter’ als het op tekst aankomt, want ik breng graag verbeteringen aan, sta er zeker voor open. Maar als is niet wat ik bedoel. Met als verdwijnt de vlieg door haar. En doe ik haar geen recht, want ze is net zo geconcentreerd aandachtig als ik wanneer ze een beestje ziet. De tekst is zeker ook een ode aan haar. Het is namelijk echt gebeurd. Eerst de vlieg weg, dan zij naar binnen. Verder is de tekst bijna goed uitgelijnd. 2 x 4 zinnen, de punten bijna gelijk. Als ik aan het laatste stukje tekst sleutel, gaat dat teniet. Muggenzifter dus :-)
      Ik weet dat dat laatste deel moeilijker leest en heb de zin omgedraaid: en zij vliegt naar binnen (…) Misschien beter, maar dat was het niet voor mij. Nu heb ik de klemtoon in cursief benadrukt: en zij (…)
      Dank je wel voor je compliment en voor het meedenken. Want ook al ga ik er nu niet in mee, houdt het me scherp en dat vind ik leuk!

      • Ben dol op muggenziften :-)

        ‘Als’ heeft veel betekenissen. Voor mij is het hier geen voegwoord van voorwaarde, maar van tijd. Het drukt de gelijktijdigheid van twee handelingen uit zonder dat er sprake is van een causaal verband. Maar ik begrijp nu dat beide handelingen na elkaar plaats vonden: Ze keek dus naar de bel die met de vlieg verdween alvorens zij zelf naar binnen vloog …

        Het probleem met ‘en’ is, zoals je zelf ook hebt gemerkt, dat de syntaxis van de zin daarna niet meer lijkt te kloppen. Ook zou je bij ‘en’ verwachten dat de ‘matte bel’ nòg wat doet behalve verdwijnen, m.a.w. ook het onderwerp is van de handeling die volgt. Wie zo op het verkeerde been gezet wordt, struikelt dan over die laatste zin.

        Dat waren althans mijn overwegingen voor de suggestie dat ‘en’ eventueel door een ander voegwoord te vervangen, juist omdat ik het zo’n prachtige tekst vind. ‘k Wou dat ik zo mooi kon schrijven!

        Maar mijn lieve vriendin Lydia die ik de tekst ook liet lezen, was het net als jij helemaal niet mij eens. Haar mening wil ik je dan ook niet onthouden. Ze vond het een prachtig verhaal, en wat mij stoorde was niet meer dan een dichterlijke vrijheid waarover ik niet moest eh …

        muggenziften ;-)

      • Ed, grappig, zo brainstormen, en je redenen om mij te ‘overtuigen’ snijden zeker hout. Ik zou hier niet op in gaan als dat niet zo was.
        Als zou ik hier zeker als tijdsbepaling lezen; daarom zou ik er niet voor kiezen. Maar ik weet precies wat je bedoelt. Ik denk erover na, ook al is je vriendin Lydia het met mee eens (dank Lydia!) en zal er zeker nog meer over nadenken. Maar vandaag niet. Mijn jongste zoon heeft zijn diploma-uitreiking. Dus andere prioriteiten.
        Ik heb een behoorlijke tijd niet meer echt geschreven, zoals gedichten en korte verhalen. Maar ik kan altijd nog bijschriften maken bij de foto’s, zoals bij deze bijdrage. Maar hier ook niet echt tevreden mee.
        Dit diende zich aan. Mijn kleindochter met haar bellenblaas en de bellenblazende vlieg. Misschien is dit een opstapje naar meer (misschien ook niet). We zullen zien.
        Dank je voor je lieve compliment, maar ik weet dat jij kunt schrijven. Meer doen, zou ik zeggen.

        Ondertussen heb ik toch maar aan de tekst gesleuteld :-)
        Groetjes, Dianne

  5. Ik zie haar dansen en verwonderd kijken:-)
    Geweldig weer vastgelegd. Sjoen!!!!

  6. “Misschien is dit een opstapje naar meer (…)”
    Heel graag een opstapje naar meer, van harte proficiat met het diploma van je jongste zoon, en nu houd ik verder echt mijn mond :-)

Reacties zijn gesloten.