Slakkendoders – Sciomyzidae

2 soorten in 6 foto’s – 2 species in 6 pictures.

De meeste slakkendoders zijn prachtige vliegen met hun gebandeerde ogen en vleugelpatroon. De antennen zijn naar voren gericht en specifiek om te zien met hun ‘kwastachtige’ uiterlijk. De vlieg is geelachtig tot bruin van kleur.
De familie van de slakkendoders is zeer talrijk en divers.  Je vindt slakkendoders vaak in vochtig grasland of moerasachtig gebied, maar er zijn ook soorten die je op droog terrein kunt vinden. De larven van de soorten die in de meerderheid zijn, parasiteren en jagen op levende landslakken en waterslakken uit het natte milieu – bij een kleiner aantal soorten kunnen ook andere weekdieren en slakkeneieren op het menu staan. De soort die carnivoor op de echte landslak leeft, komt grotendeels in het droge milieu voor. Als de vlieg volwassen is, leeft hij niet meer van slak, maar van nectar en plantensappen.

De twee soorten die ik op de foto heb gezet, uit de families Coremacera en Trypetoptera, komen uit het droge milieu.

Klik op de foto’s om te vergroten; click to enlarge the images.

 

Coremacera – Coremacera marginata   ( 7 – 10 mm)


 

Trypetoptera – Trypetoptera punctulata   (4,2 – 6,4 mm)

 
 
 
fly, vlieg, insects, insecten, macro, 2017, coremacera, coremacera marginata, foto, fotografie, hornfliegen, juli, july, kärrflugor, kjerrfluer, macro photography, macrofotografie, marsh flies, nature, panasonic Lumix DMC-FZ200, photography, raynox DCR-250, sciomyzidae, slakkendoders, soli, summer, trypetoptera, trypetoptera punctulata, zomer.

 
 
 
 

Soft experience

Lol. Vond bij het opruimen nog wat vergrootglaasjes en mijn oude macrolens die ik op mijn eerdere (nu stuk) camera gebruikte. Ze passen niet op mijn Lumix, dus wat ermee te doen?
Ik houd wel van experimenteren en ik wilde kijken wat ermee gebeurde als ik ze zou vasthouden en wat ik er verder mee kan; een systeem bedenken kan altijd nog. Alleen waaide het nogal, maar de bloemetjes van het portulakroosje bewogen niet opzienbarend en hadden net bezoek van een pyjamazweefvlieg. Mijn uitprobeerobject fotografeerde ik op mijn hurken terwijl ik de vergrootglaasjes voor mijn camera vasthield met mijn vingers. De macrolens toch het fijnst.
Haha, van het zachte, zonnige resultaat ben ik best enthousiast. Zoiets lukt mij niet met de Raynox. Ik ben uitgedaagd en benieuwd hoe vaak ik ze ga (vasthouden) gebruiken.
Nu niet meer. De wind is aangetrokken en het regent stevig op dit moment. Maar eigenlijk was ik toch aan het opruimen. De glaasjes gaan alvast in mijn fototas.


 

Oops

Je stelt scherp en het levende onderwerp is niet van plan stil te blijven zitten, draait bliksemsnel naar een andere positie. Je kent het vast. Nieuwe ronde, nieuwe kans en de mislukte foto is met een simpele druk op de knop verdwenen, want die plaats je natuurlijk niet. Of wel.
(Want soms mislukt iets best leuk.)

Klik op de foto voor een ander portret; click for another portrait.

Sarcophaga sp.


 

Stilte

Laptopcrash. Om een lang verhaal kort te maken. Terug naar fabrieksinstellingen. Gekke fouten. En te heet om er goed voor te willen gaan zitten. Maar vandaag doet alles het eindelijk, tot nu toe, naar behoren. En hoefde ik alleen nog maar mijn tijdsinstellingen met behulp van een klein extern programma aan te passen om weer bij mijn blog te kunnen ↔️ lang verhaal. Ik kijk liever naar de bijvlieg op de margriet   (klik-click)


Syrphidae: Eristalis arbustorum – Kleine bijvlieg – Kleine Keilfleckschwebfliege – Éristale des arbustes – Liten droneflue – Lillslamfluga

 
 

Humming sounds

in 2 pictures.
 
De lucht zoemt, gonst van vliegers en niets strijkt neer of even maar. Op een bloem, het lover of mijn huid. Ik laat me loom. Op de bodem van een zachte bries. Een stengel buigt zo diep als mijn luie armzwaai. Een vleugelslag snoept vruchten af. Hier hangt de geur van het zoete blijven. Dat schommelend verlangen aan een roerloze tak.

  (©ds)

Eupeodes – Kommazweefvlieg – Syrphidae 🌿