Rood

Ik kom bijna niet meer aan mijn fototochten en mijn blog toe met alles wat er om mij heen aan de hand is en waar ik mijn aandacht op wil richten. Zorg, mijn gezin, liefde, familie en werk zijn heel belangrijk op dit moment. En de rust komt wel weer.
Foto’s blijf ik maken. Maar het lijkt zoiets van: been there, done that. Is dat ene bloempje nou echt mooier gefotografeerd dan vorig jaar in de lente? Nee, dus plaats ik het niet. Maar het fotograferen op zich blijft heerlijk, turen op centimeters, buiten zijn. Gedachten stoppen. Mij blootstellen aan niks en groots genieten van het kleine: ik blijf het graag doen.
De camera ligt in de buurt tijdens een klusje in de tuin en zo valt mijn oog op een roodachtig insect. Rustend op een lelijk takje, maar ik kan er omheen. Het is een wespbij. Oftewel een koekoeksbij die haar eieren in de nesten van andere bijen legt. Ik denk dit de Nomada flava is, de gewone wespbij, maar zeker weten is een ander verhaal en moet ik het misschien houden op Nomada sp.  🐝  DS


 
 

Meer en meer

Nu het weer langzaam iets zachter lijkt te worden met meer zonlicht, knoppen die op barsten staan, worden de bloemen van de toverhazelaar al goed bezocht door verschillende insecten. Naast verschillende soorten vliegen, zag ik ook al de gewone sluipwesp. Gewone sluipwespen zijn een grote familie van insecten met ongeveer 22.000 beschreven soorten. De vrouwtjes hebben een lange legboor. Enkele sluipwespen worden op grote schaal uitgezet voor de biologische bestrijding van plaaginsecten, zoals bladluizen en witte vlieg. Bron: Wikipedia. Deze gewone sluipwesp, met zijn opvallend rode poten zou best wel eens het mannetje van een Banchinae soort (Banchina Lissonata?) kunnen zijn…   ❁
blomsterphoto-ichneumonidae_hamamelis-soli-2017
 

Wilde bijen in de Hoge Fronten (CNME)

(17 foto’s) Ik zag het eigenlijk te laat, de aankondiging, maar vanwege de regen werd het een week uitgesteld en werd het mogelijk om alsnog aan te melden bij het CNME, het Centrum voor Natuur- en MilieuEducatie, voor de wilde bijenexcursie op zondag 19 juni in de Hoge Fronten in Maastricht onder leiding van ecoloog en bijenkenner Ivo Ramaekers.

Knautiabij, Andrena hattorfiana ♂

Knautiabij, Andrena hattorfiana

En gelukkig bleef het droog! En brak zelfs de zon op momenten door. In plaats van de twee uur die voor de excursie waren uitgetrokken, liepen we met gemak bijna drie uur. Ik hoef niet te zeggen dat ik heb genoten van deze zoektocht naar de wilde bijen, samen met een sympathieke en gedreven Ivo Ramaekers, en de gelijkgestemde nieuwsgierigheid van ons groepje.

Schorviltbij, Epeolus tarsalis tussen de voorzichtige vingers van Ivo Ramaekers

Schorviltbij, Epeolus tarsalis, tussen de voorzichtige vingers van Ivo Ramaekers

Ik zou dit elke week wel willen doen. Want natuurlijk heb ik heel veel gehoord, maar ben nog meer vergeten. Het determineren van wilde bijen is verdomd lastig. Je moet ze vastpakken, onder de loep houden, en bijna onvermijdelijk, soms zelfs doden om er de juiste naam aan te geven. Dan houd ik het liever iets algemener. Of hoop dat ik later de juiste naam erbij kan zetten dankzij een oplettende bijenkenner. De bijen hebben het al moeilijk en ik fotografeer toch liever op de juiste plek met het geluk als ze stilzitten voor een goede foto.

De Hoge Fronten blijkt een van de soortenrijkste bijen- en wespengebieden van ons land. Er komen ongeveer 200 verschillende soorten bijen- en wespen voor. En veel van deze soorten hebben hele specifieke eisen aan hun leefgebied. Zo zijn bijen soms afhankelijk van het voorkomen van een specifieke plantensoort. (Bron, citaat: CNME)



Ook zag ik bijen die ik niet op tijd kon laten zien vanwege de beweeglijkheid in het zonnetje. Daarom heb ik sommige wilde bijen op de foto’s die ik hier plaats nog niet op de juiste naam of soortnaam kunnen brengen. Hopelijk komt dat later nog…

♀Zuidelijke Langhoornbij, Eucera nigrescens

Zuidelijke Langhoornbij, Eucera nigrescens

Wil je meer lezen over de Hoge fronten, dan is dit een leuke link. Je kunt natuurlijk ook googelen op Hoge fronten.

Koekoeksbijen, zoals deze Nomada wespbij, bouwen geen nest, maar leggen op onbewaakte ogenblikken hun eitjes in de nesten van de bijen ‘gastheer’. De larve van de koekoeksbij kan zich dan ongehinderd te goed doen aan de voedselvoorraad. Sommige soorten zijn gespecialiseerd op een soort bij, anderen hebben een breder bijenarsenaal om uit te kiezen…

Nomada sp. - Wespbij - Koekoeksbij

Nomada sp. – Wespbij – Koekoeksbij

Nomada sp. - Wespbij -Koekoeksbij

Nomada sp. – Wespbij – Koekoeksbij


In de Hoge Fronten groeit de sterk afgenomen Beemdkroon, Knautia arvensis. De bloemen bevatten veel nectar. En waar Beemdkroon bloeit, vind je de knautiabij. Deze solitaire bij is afhankelijk van deze bloemen. De vrouwtjes verzamelen het roze stuifmeel. Hoe belangrijk dat is, lees je hier, bij specialisatie, in de derde kolom. Zeer de moeite waard!
Bij te vroeg maaien, gaat de knautiabij verloren. Gelukkig wordt het maaien steeds meer afgestemd met natuurbeheer.

Blomsterphoto Knautiabij m. Soli 2016

Blomsterphoto Soli 2016 Knautiabij vr.

Blomsterphoto_DS 2016 (8) Knautiabij vr.

Blomsterphoto_DS 2016 (9) Knautiabij vr.

Andrena hattorfiana – Knautiabij – Knautien-Sandbiene – Väddsandbi


Wilde bijen zijn soms erg klein. Je zult goed moeten kijken naar de bloemen of daar je een wilde bij zult aantreffen. Maar dan nog op naam brengen… Dit is een groefbij.

 groefbij - Lasioglossum

groefbij – Lasioglossum

De laatste serie foto’s in de galerij moeten nog op naam worden gebracht. Ik heb ontzettend veel plezier aan dit wilde bijenblog beleefd, ik hoop dat jullie ook zullen genieten. Of de Hoge fronten eens een bezoek brengen als je in Maastricht bent.


 © Dianne Soli, 2016
 

pas nog

( 10 foto’s.)
Nog niet zo lang geleden, toen het najaar op het voorjaar leek, de wei nog woest en welig was en het zaad zich tussen bloem verstrooide, nog niet zo lang geleden… nog voor de dagen en de nachten, nog net geen vorst, al ijzig grijpend kouder werden…  toen kroop er een,  nog niet zo heel erg lang geleden,  uit de zoom van het opgebolde zomergras…

een Stippelblindwants, Pantilius tunicatus

✔ een stippelblindwants, Pantilius tunicatus, uit de familie Miridae op een bloemstengel


 
een sprinkhaanvlieg, Stomorhina lunata, uit de familie Calliphoridae op een boterbloem

✔ een sprinkhaanvlieg, Stomorhina lunata, uit de familie Calliphoridae op een boterbloem


 
een grasgoudhaantje, Oulema melanopus

✔ een grasgoudhaantje, Oulema melanopus. Wat een kleuren!


 
Nog een weideschaduwwants, Lygus pratensis, op het boerenwormkruid.

✔ en zag nog een weideschaduwwants, Lygus pratensis, op het boerenwormkruid


 
de terrasjeszwever, Eupeodes corrollae, snoepend van de gewone brunel

✔ de terrasjeszwever, Eupeodes corrollae, snoepend van de gewone brunel


 
Een zweefvlieg, de Eristalus arbustorum,  kleine bijvlieg, rustend op een boterbloem

✔ een zweefvlieg, de Eristalus arbustorum, de kleine bijvlieg, rustend op een boterbloem


 
op de bedauwde klaver droogde een drekvlieg (Scathophaga) met een druppel op de rug onder de eerste zonnestralen

✔ op bedauwde klaver droogde een drekvlieg (Scathophaga) met een druppel op de rug onder de eerste zonnestralen


 
verscholen in het natte gras wachtte een bedauwde langpootmug op vliegschemertijd

✔ verscholen in het natte gras wachtte een bedauwde langpootmug op vliegschemertijd


 
deze 'grasduiker' is waarschijnlijk een Dusona sp. uit de familie van de gewone sluipwespen

✔ deze ‘grasduiker’ is waarschijnlijk een Dusona sp. uit de familie van de gewone sluipwespen


 
en als laatste, op oranje sporenhoopjes, een gewoon schaduwplatvoetje Platycheirus scutatus  uit de familie van de zweefvliegen, Syrphidae

en als laatste, op oranje sporenhoopjes, een gewoon schaduwplatvoetje, Platycheirus scutatus, uit de familie van de zweefvliegen, de Syrphidae ✔

:

 

vespa crabro

Vespa crabro - hoornaar - European hornet - frelon européen - Bålgeting - Hornisse - avispón

Vespa crabro – hoornaar – European hornet – frelon européen – Bålgeting – Hornisse – avispón

Nauwelijks een papierwesp gezien afgelopen zomer en dan komt de grootste wesp van Europa, met een hoop gezoem uit de spouwmuur tevoorschijn. Geen nest, dat hebben de schilders ongerust gecheckt.
De hoornaar mag dan wel een fors uiterlijk hebben, hij kan tot 3,5 cm lang worden, de wesp is minder agressief dan de limonadewesp. De hoornaar zal alleen steken bij beknelling of aanraking, maar de steek is venijnig pijnlijker.

Drie bijogen

Drie bijogen

 
Het is een prachtig dier om te zien: kop, borststuk en het eerste segment van het achterlijf zijn roodbruin tot donkerbruin gekleurd. Op de zijkanten van de kop bevinden zich grote langwerpige facetogen, met aan de bovenzijde van de kop een drietal bijogen.
Bij de hoornaar is ook de kop achter de ogen sterk verbreed. Hij heeft twee stevige zijwaarts bewegende kaken (mandibels) en daaronder monddelen waarmee hij kan likken en zuigen.

Blomsterphoto Vespa crabro kl. Soli 2014
Het nest dat een seizoen bewoond wordt, zit op een droge plaats, bovengronds in bomen of gebouwen. Het nest dient te blijven zitten als het geen gevaar oplevert voor mens en dier.
 
 
 
 
 

In augustus-september komen mannelijke exemplaren, darren, en vruchtbare wijfjes, jonge koninginnen, uit de poppen. Deze verlaten het nest om te paren, de darren sterven al snel nadat ze hun paartaak gedaan hebben.

Blomsterphoto Vespa crabro 2  kl. Soli 2014

 
 
De hoornaar eet vooral eiwit-en suikerhoudend voedsel voor het voeden van de larven. De wespen zijn carnivoor en eten rupsen en spinnen die ze uitzuigen. De hoornaar vangt ook kleinere wespen.
Hoe hoger de luchttemperatuur, hoe actiever de wespen zich gedragen; in de winterperiode alleen de jonge koninginnen. Bij het optreden van de eerste nachtvorst sterven de nestbewoners, soms wel vierduizend exemplaren, met uitzondering van de jonge koninginnen.

 
 
 
 
 
  Bron: Wikipedia en De hoornaar – Aarts, bij en groen
 
 
 
Vespa crabro2 Blomsterphoto Soli 2014
 
 

vliegweer

 

Al twee dagen heerlijk lenteweer. Fijne temperaturen voor tuinkluswerk. Gisteren nog in trui, vandaag in een haltershirt. Wat een verschil maken die paar graden meer.
Ik zag al wat zweefvliegen, op de toverhazelaar die momenteel in bloei staat, waaronder de blinde bij en een mooie wesp, de Franse veldwesp, die ik nog niet eerder voor mijn lens kreeg. Deze wesp is niet geïnteresseerd in zoetigheid maar jaagt voornamelijk op insecten waardoor de mens niet zoveel van hem te duchten heeft.
Omdat ik iets meer wilde leren over deze wesp, kwam ik onder andere dit artikel tegen, via tuinwild.nl.
Ik heb hier vanavond erg van zitten genieten.

Blomsterphoto Soli 2013 Franse veldwesp
Blomsterphoto Soli 2013 Franse veldwesp
 

gewone sluipwesp, ichmonidae

 

Sluipwespen vallen op door hun onrust, druk zoekend en ruikend met hun beweeglijke antennen.
Deze sluipwesp (foto 1. en 2.) zat vrij laag, bijna op de grond, en viel mij op door de felwitte banden om zijn poten, zijn brede rode eerste achterlijfsegmenten en het wit in zijn antennen.

Mogelijk is dit de Cratichneumon culex uit de onderfamilie Ichneumoninae.

Dan zie ik een andere soort sluipwesp, het vrouwtje van de Ichneumon sarcitorius (?)
Ze is slank met ook een wit gedeelte in de antennen, rode eerste achterlijfsegmenten, witte plekken op het schild, witte ‘voetjes aan het achterste paar poten en met wit aan het eind van het achterlijf. Ze heeft vrij lange antennen. De ‘angel’ is de legboor waarmee de sluipwesp eitjes in of bij larven leggen.
Beide sluipwespen zaten in mijn tuin.

De laatste foto is van een slanke sluipwesp die ik aantrof op een kleine dijk. Ze gunde zich een paar seconden zitrust voor ze verder vloog. De foto is helaas niet helemaal scherp omdat ik snel moest fotograferen maar de lange legbuis en de roodoranje poten zijn duidelijk te zien. Misschien is dit de Apechthis compunctor, uit de onderfamilie Pimplinae. Het zou kunnen maar helemaal zeker ben ik niet.

De foto’s zijn toevalstreffers, soms weet ik vrijwel niets van het onderwerp, waar ik achteraf aan de hand van het beeld informatie bij ga zoeken. Een tijdrovende klus maar erg leuk en leerzaam. De echte deskundige zal zich misschien eens op het hoofd krabben als hij/zij dit leest. Maar ik hoop natuurlijk dat ik het goed heb gezien en anders op de juiste informatie word gewezen.