Vlinders

In dit blog:
✓ Metaalvlinder ✓ Vijfvlek-sint-jansvlinder ✓ Sint-jansvlinder ✓ Bonte beer ✓ Dambordje ✓ Koevinkje ✓ Hooibeestje ✓ Tweekleurig hooibeestje ✓ Bruin zandoogje ✓ Dwergblauwtje ✓Gouden langsprietmot ✓ Dwergdikkopje ✓ Groot dikkopje ✓ Zwartsprietdikkopje

Ik zou ze bij ons in Zuid-Limburg kunnen aantreffen, deze dag- en nachtvlinders. Maar ik vond ze in de Eifel, op nog geen anderhalf uur van ons huis, tijdens een tweedaags bezoek aan vrienden. Helaas betrokken en winderig weer, maar vlinders op elke bloem als maar even de zon doorbrak. Heel voorzichtig heb ik de bloemen proberen stil te houden met een hand om met de andere hand te kunnen fotograferen. Sommige vlinders zijn hier zeldzaam tot zeer zeldzaam, maar in de Eifel is van die zeldzaamheid geen sprake. Ik heb zeker nog een aantal vlinders gemist vanwege het bewolkte koele weer, maar onze vrienden zullen het beslist niet erg vinden om nog eens een keer met mij en J. het veld in te gaan.

  • Metaalvlinder Adscita statices
  • De metaalvlinder is een nachtvlinder die dagactief is. Hij komt uit de familie bloeddrupjes (ZYGAENIDAE). Het is een kleine vlinder met een vleugellengte van 12 tot 16 millimeter. Metaalvlinders komen plaatselijk algemeen voor op niet te droge zandgronden. Ze bezoeken meestal de bloemen in open terreinen, vooral ruig grasland.



  • Vijfvlek-sint-jansvlinder Zygaena trifolii
  • Ook de vijfvlek-sint- jansvlinder is een dagactieve nachtvlinder die uit de familie bloeddrupjes komt. Zijn leefgebied is matig vochtige zandgrond. De vlinder is gevoelig voor maaien op het verkeerde moment.



  • Sint-jansvlinder Zygaena filipendulae
  • Zoveel bloeddrupjesfamilie op een plek, want ook de sint-jansvlinder hoort bij deze dagactieve nachtvlinders. Meestal is de tekening van de sint-jansvlinder zwart met rood , maar soms zijn de vlekken en achtervleugels geel.



  • Bonte beer Callimorpha dominula
  • Een beetje verscholen vanwege het sombere weer zat deze bonte beer. Een dagactieve nachtvlinder uit de familie spinneruilen, onderfamilie beeruilen. De vlinder heeft een spanwijdte van 45 tot 55 millimeter. In Limburg en soms daarbuiten wordt deze vlinder wel eens aangetroffen. De soort staat op de gevoelige lijst.



  • Dambordje Melanargia galathea
  • Het dambordje is een dagvlinder uit de familie aurelia’s. Het is een zeer zeldzame onregelmatige standvlinder. Af en toe worden er wel eens zwervers aangetroffen in Zuid-Limburg. Het dambordje heeft een voorkeur voor droge graslanden. De tekening op de vleugels lijkt enigszins op een dambord.



  • Koevinkje Aphantopus hyperantus
  • Het koevinkje is een dagvlinder uit de familie aurelia’s waaronder ook de zandoogjes vallen. Je komt hem onder andere vaak tegen op halfnatuurlijke graslanden, randen met struiken, open plekken en bloemrijke gebieden langs rivieren. Het koevinkje zoekt op hete dagen graag de schaduw op, net zoals de koeien. Vink is een oude benaming voor een aantal vlinders. Het koevinkje vliegt ook op bewolkte dagen en zelfs met lichte regen.



  • Hooibeestje Coenonympha pamphilus
  • Het hooibeestje is een kleine standvlinder. De mannetjes bezetten een territorium en maken patrouillevluchten.
    Het hooibeestje is een slechte vlieger en daardoor vaak laag boven het maaiveld te zien. De vlinders leven in grasland met een niet te hoge vegetatie, bermen en heidegebieden.



  • Tweekleurig hooibeestje Coenonympha arcania
  • Ik heb ook het tweekleurig hooibeestje gefotografeerd, maar helaas zat die te ver verscholen en hebben mijn acrobatische toeren de foto bewogen. Toch hoort hij erbij. In Nederland is hij verdwenen. Hij is daar in 1988 voor het laatst gezien. Dichtstbijgelegen populaties zijn in de Ardennen en de Eifel. Het tweekleurig hooibeestje leeft in droge tot matig vochtige graslanden.



  • Bruin zandoogje Maniola jurtina
  • De dagvlinder bruin zandoogje houdt van matig voedselrijk grasland. De vlinder is niet kieskeurig in nectarplanten. Er is een generatie.



  • Dwergblauwtje Cupido minimus
  • Het dwergblauwtje is sinds 1984 als standvlinder uit Nederland verdwenen, maar wordt nog geregeld in het zuiden van Limburg waargenomen en plant zich daar incidenteel ook voort. Het dwergblauwtje heeft maar een beperkt leefgebied nodig, van zo’n 200 vierkante meter. Op zo’n gebied kan een kleine populatie zich jarenlang handhaven, mits er in de buurt vergelijkbare leefgebieden zijn.



  • Gouden langsprietmot Nemophora metallica
  • De gouden langsprietmot is een dagactieve inheemse micro nachtvlinder uit de familie Adelidae, de langsprietmotten. De spanwijdte bedraagt tussen de 16 en 20 millimeter. Beemdkroon is een belangrijke voedselplant voor deze zeldzamere soort. Ik kom hem vaker in de Eifel tegen.



  • Dwergdikkopje Thymelicus acteon
  • In Nederland kwam het dwergdikkopje aan het begin van de 20e eeuw op vrijwel alle kalkgraslanden voor.



  • Groot Dikkopje Ochlodes sylvanus
  • De dagvlinder groot dikkopje is een mobiele standvlinder die leeft in allerlei beschutte, vrij vochtige graslanden en ruigten.



  • Zwartsprietdikkopje Thymelicus lineola
  • Het zwartsprietdikkopje breidt zich uit, maar de aantallen vlinders op de vliegplaatsen nemen af. Deze dagvlinder komt voor op bloemrijke plaatsen en ruig grasland, zonnige wegbermen, meerjarig kruidenrijk grasland.



    Met dank aan:
    Hans en Marjan voor het logeren en de veldtocht,
    Nature observations online van Waarneming.nl voor het op naam brengen van de vlinders,
    De vlinderstichting en Wikipedia voor de informatie (bronnen).


    Dank voor de belangstelling en tot ziens,
    Groet, Dianne

    ☘️

    _

    Meer april dan mei

    Dank voor jullie warme reacties. Op het ogenblik is bloggen toveren met de tijd. Maar het is en blijft leuk.

    Net thuis en in de regen gelopen, alles is frisgroen en ruikt heerlijk. Als maar even de zon doorbreekt, laten de hommels zich nog meer zien.

    ☘️

    Ik moet altijd lachen als ik deze cicade nimf zie, de Latijnse naam rolt er zo uit, Issus coleoptratus. Ik weet het ook alleen maar omdat ik hem vaker voor de lens heb gehad en ooit heb moeten zoeken. Toentertijd had ik zelfs nog geen idee waar ik moest zoeken, maar al kijkend en zoekend, leer ik steeds meer bij.


    ☘️

    Vorige keer liet ik het meeldauwlieveheersbeestje zien, maar deze is ook mooi! Het roomvleklieveheersbeestje (Calvia quatuordecimguttata). Wijnrood met 14 witte stippen.

    ☘️

    Dit zijn de bijen die ik de afgelopen maand heb gespot, het zullen er meer zijn geweest, maar niet alles zat stil :-)

    ☘️

    De akkerhommel is standaard in de tuin, meer nog dan de andere hommelsoorten. Hier is de tuinkorenbloem erg in trek.

    ☘️

    Dank voor jullie belangstelling en tot ziens.
    Groet, Dianne

    ☘️

    _

    April

    is alweer bijna voorbij. En ik merk dat ik het moeilijk vind om weer voor een blog te gaan zitten. Er is zoveel gebeurd dat bloggen niet meer in mijn systeem zit. Van uitstel komt meestal een – nog – langer afstel en ik heb toch wel veel moois gezien onderweg dat ik graag wil laten zien.

    ☘️

    Voor de kleine ooievaarsbek ‘hangt’ de zwartborstelwolzwever. Hij lijkt stil te hangen, maar de vleugels slaan ongeveer 300x per seconde.

    ☘️

    Waar ik ook kijk, zie ik een bessenwants of bessenschildwants. Het lijkt wel of het er meer zijn dan in andere jaren. Maar misschien zitten ze meer voor mijn neus. De eitjes worden in het voorjaar gelegd.

    ☘️

    En hoewel ze soms minder opvallen dan bovenstaande schildwants, zie ik ook andere wantsen. De bruine getande randwants heb ik nog nooit eerder voor mijn lens gehad. De brilglasvleugelwants wel.

    ☘️

    En ook de kaneelglasvleugelwants en de geblokte glasvleugelwants zijn oude bekenden. Rood valt wat meer in het oog.

    ☘️

    Halyzia sedecimguttata, het meeldauwlieveheersbeestje, de naam zegt het al, leeft van meeldauw. Al vliegend verspreidt hij ook meeldauw. Opvallend is de oranje kleur en de lichte randen van de dekschilden in het midden. De schildranden zijn verplat en enigszins doorzichtig en ook de voelsprieten zijn wat langer dan bij andere soorten. Hij is algemeen, maar niet overal.

    ☘️

    Als afsluiter voor vandaag, want heb uiteraard nog veel meer en ik wil zeker sneller terugkomen, is een foto van de Panemeria tenebrata, de dwerghuismoeder. Dwerghuismoeders, want zijn er twee. Op zuring. De dwerghuismoeder is een dagactieve nachtvlinder die vooral vliegt als het zonnig weer is. De vlinder overwintert als pop onder de grond.

    Dank voor jullie belangstelling en tot ziens.
    Groet, Dianne

    ☘️

    _

    bloemen, vliegen en een bel

    (8 foto’s)
    Februari heeft al wat zonnige, aangename uren opgeleverd. Krokussen, sneeuwklokjes en de bloesem van de kweeappel strijden om voorrang.

    ☘️

    Maar ik zie de bromvliegen graag die vloeistof uit de restanten van de mini-appels zuigen. Fotografisch veel leuker, vind ik. Zeker als er weer een bubbel komt. De bubbel is van de Pollenia. En ook de roodwangbromvliegen zijn machtig om te zien onder het vergrootglas van mijn camera.
    Stoere beesten!

    ☘️

    ☘️

    ☘️

    Maar als je niet van vliegen houdt, heb ik ze je nu wel onder je neus geduwd. Sneeuwklokje dan en kweeappelbloesem?

    ☘️

    Toch ben je er nog niet helemaal vanaf… want tja, de appels moeten ook op…

    ☘️

    _

    Overwintervlieg

    Dank allemaal voor de felicitaties bij de geboorte van Thijs. Het is een mooi, sterk mannetje en we zijn uiteraard allemaal hevig verliefd :-)

    Ik ben nog in het andere huis, in de andere stad, met zijn grote zus. Maandag of dinsdag, als alles zo goed blijft gaan als nu, komen ze thuis. We kunnen niet wachten!
    Sinds gisteren heb ik mijn laptop hier en ik was bijna vergeten dat ik een vliegje had gefotografeerd op een koude januaridag, vlak voor de sneeuwval. Zo koud dat je helemaal geen vliegje verwacht!

    De vlieg was ongeveer 3 mm groot en viel op door de vorm van de vleugels.
    Het is een gele speervleugelvlieg. Ik denk, bijna zeker, dat dit een Lonchoptera lutea is en heb de foto van het vliegje gelijk op Waarneming.nl gepost. Als de naam niet goed is, is daar altijd wel een kenner die mij, wel heel aardig, op de vingers komt tikken. En dat is inderdaad gebeurd. We houden het op Lonchoptera sp. Met dank aan E. de Bree.
    Het vliegje zat op een restant van blad.

    De larven leven van bladafval. De volwassen vliegen variëren in kleur, van geel tot donkerbruin. Het scutellum, het schildje, is bruin tot geel. De antennesegmenten zijn donker. Je kunt dit vliegje van de lente tot aan de herfst aantreffen. En een enkele, zoals deze, in midden winter met vorst. Het zal vast niet goed voor hem zijn geweest.

    ☘️

    _

    Sneeuw en vorst



    Als het raam de sneeuw binnenhaalt
    je de muren wit wilt schilderen, kristallen
    vlokken op je gezicht, ga je gewoon maar zitten
    buiten uit je jas gedoken, weet je straks de hand
    die de sneeuw warm van je rug klopt.
    Er bloeit nog een ijsbloem, zie je
    en hoe het verlangen water smelt
    al is het nog zo bedekt. Licht
    aan de bovenkant. Daaronder rijpt het,
    strijkt het zachtjes dicht.









    ©Dianne Soli




    Klik om te vergroten                                                                                                  Wilde bosrank Clematis Vitalba

    ☘️

    ☘️

    Klik om te vergroten

    ☘️

    ☘️

    Klik om te vergroten

    ☘️

    _

    Superbloedwolfmaan

    Mijn laatste blogpost van 25 november! Het is mijn bedoeling niet om zo lang weg te blijven. Alleen, voordat ik thuis ben, is het laat en ben ik te moe om nog blogs te openen. Ik kan ook niet beloven dat ik er nu weer regelmatig ben, want mijn dochter heeft mij nu harder nodig en zo zijn er nog wat andere uren die voorrang vragen. Een blog maak ik niet even tussendoor, bloggen vraagt tijd. Ik vind het knap om dagelijks of meerdere malen wekelijks te bloggen; ik zou niet meer weten hoe dat moet. Hoe doen jullie dat?

    Enfin, eerder gaan slapen gisterenavond, want werken en meer vandaag, zag de volle maan uit mijn raam en vanochtend hoefde ik niet eens zo heel vroeg op om die speciale maan te fotograferen. Ik ben even naar buiten gegaan, zag een gedeelte schaduw van de aarde met een lichte rode verkleuring, dacht: dat wordt weer niks en bereidde mij voor om te gaan werken. Maar toen ik de deur uitging, Lumix mee, want kleiner en lichter, zag ik haar fel achter de bomen…

    ☘️

    Foto’s in omgekeerde volgorde, de laatste is van gisterenavond.

    _