bloemen, vliegen en een bel

(8 foto’s)
Februari heeft al wat zonnige, aangename uren opgeleverd. Krokussen, sneeuwklokjes en de bloesem van de kweeappel strijden om voorrang.

☘️

Maar ik zie de bromvliegen graag die vloeistof uit de restanten van de mini-appels zuigen. Fotografisch veel leuker, vind ik. Zeker als er weer een bubbel komt. De bubbel is van de Pollenia. En ook de roodwangbromvliegen zijn machtig om te zien onder het vergrootglas van mijn camera.
Stoere beesten!

☘️

☘️

☘️

Maar als je niet van vliegen houdt, heb ik ze je nu wel onder je neus geduwd. Sneeuwklokje dan en kweeappelbloesem?

☘️

Toch ben je er nog niet helemaal vanaf… want tja, de appels moeten ook op…

☘️

_

Advertenties

Sprinkhaanvlieg

Gek genoeg bedacht ik mij gisterenochtend dat ik dit jaar nog geen sprinkhaanvlieg (Stomorhina lunata) had gezien terwijl het toch een algemeen voorkomend (brom) vliegje is. Maar goed, ik stond er verder niet bij stil. Meestal fotografeer ik wat me voor de voeten komt.
En toen, en toen, en toen… was hij daar gewoon.

En ging hij ook nog bellenblazen.

De larven van de soort leven in eipakketten van treksprinkhanen. De vlieg is net geen centimeter groot, heeft een uitstekende snuit en horizontale banden op de ogen. Mannetjes hebben op hun achterlijf een gele tekening.

Dit is een mannetje. Voor een vrouwtje klik je hier.

Het mannetje wordt nog al eens aangezien voor een zweefvlieg (geel-oranje banden op zijn achterlijf). De sprinkhaanvlieg wordt ook wel vaker voor een snuitvlieg gehouden, juist vanwege het uitstekende snuitje. Maar let maar eens op zijn prachtige ogen.

Wat een geweldig mooi toeval is dit, ’s ochtends denken, ’s middags zien. Met een bel als voltreffer.

De foto’s zijn te vergroten, click to enlarge…

☘️

_

Sprinkhaanvlieg

Een apart vliegje (♂) op de vlinderstruik.

De sprinkhaanvlieg of Stomorhina lunata is een kleine bromvlieg met opvallende strepen op de ogen, een puntige snuit en grijs bestoven lengtestrepen op het borststuk. Door de oranje tekening op het achterlijf wordt het mannetje wel eens aangezien voor een zweefvlieg. Het vrouwtje heeft grijzige achterlijfvlekken en duidelijk gescheiden ogen.
De sprinkhaanvlieg werd in 1990 voor het eerst in Nederland gezien. Hij komt oorspronkelijk voor in (half-)woestijnen in Zuid-Europa en Afrika, waar hij op de eieren van treksprinkhanen parasiteert.
Het is vooralsnog een raadsel of deze soort jaarlijks vanuit Afrika (of Zuid-Europa) hier naartoe vliegt of zich in Nederland voortplant. Van een trekkende soort zou je vooral van de bevruchte vrouwtjes verwachten dat ze grote afstanden afleggen om nieuwe haarden van treksprinkhanen te ontdekken. De mannetjes zullen vooral in de buurt van voortplantingsplaatsen wachten tot de vers verpopte vrouwtjes uit de grond komen. Onduidelijk is vooral of er in Nederland wel geschikte voorplantingsplaatsen zijn.*

*Bovenstaande informatie over deze vlieg is overgenomen uit het digitaal artikel (2014) van EIS Kenniscentrum Insecten via Natuurbericht (link, lees daar meer).

Dit blog is een dag later bijgewerkt (24-07-2015 ♀ Stomorhina lunata)

Vandaag, 24-07-2015, zat het vrouwtje van de sprinkhaanvlieg op de bloemen van de vlinderstruik. Ze oogt veel grijzer dan het mannetje en de ogen staan verder uit elkaar. Een heel mooie treffer om het vrouwtje ook te zien en op de foto te kunnen zetten. Dat ging overigens minder eenvoudig dan met het mannetje. Ze was een stuk beweeglijker met nectar zuigen en verstopte zich meer in de bloemen.
Klik op een foto om de galerij te openen en de foto’s vergroot weer te geven.


 

Read more about Stomorhina lunata from Wikipedia