Akkertje

Met dit warme zomerweer word je vanzelf langzaam. Daar hebben deze diertjes geen last van. Moet ik toch nog snel zijn, maar wel op mijn dooie akkertje…

Akkerhommel – Bombus pascuorum – Common carder bee – Ackerhummel – Bourdon des champs – Åkerhumla – Agerhumle – Trzmiel rudy

Klik om te vergroten – Click to enlarge

Klein geaderd witje – Pieris napi – Green-veined white – Rapsweißling – Piéride du navet – Rapsfjäril – Bielinek bytomkowiec – Pieride del navone

☘️

Er zijn veel wespen dit jaar. Nu zijn het nog geen plaaggeesten. Dat gaat nog komen. Ik zal wat lekkers voor ze neerzetten als we buiten gaan eten. Ik heb een raat uit het verdelgde wespennest uit de tuinkast bewaard. Het doet pijn als ik het zie, maar als het groter was geworden… houd ik mij voor. Maar ik voel me schuldig. Ik had met de camera nooit zo dicht bij een levend nest kunnen komen, toch voelde het niet fijn. Insecten zijn het mooist in hun natuurlijke omgeving en de sport is om ze daar zo goed mogelijk in te ‘vangen’.

Klik om te vergroten – Click to enlarge

Een schorpioenvlieg ritselt als hij op jacht is, heb ik gemerkt, gelukkig zit hij ook wel eens stil gewoon heel erg prachtig te wezen. Dit diertje verdient de schoonheidsprijs. Overigens is deze gewone schorpioenvlieg een vrouwtje. Het mannetje is mij tot nu toe te snel af.

Gewone schorpioenvlieg – Panorpa communis – Common scorpionfly – Gemeine Skorpionsfliege – Mouche scorpion – Vanlig skorpionslända

☘️

Het onderwerp van de laatste foto is wat groter dan de onderwerpen die ik normaliter fotografeer, maar ze lag zo lekker lui dat ik haar niet kon weerstaan. Saartje doet geen vlieg kwaad. Als ze maar ergens kan gaan liggen, is het allemaal goed. Niet helemaal waar. Ze vind het heerlijk om kopjes te komen geven als ik net scherp heb gesteld of strijkt met haar staart het insect het beeld uit.

☘️

2018 – Macrofotografie – Soli

_

Advertenties

Thecophora

Vaak is het moeilijk om een vlieg goed te herkennen. Neem nu deze grappig uitziende, kleine vlieg uit de familie van de blaaskopvliegen, ongeveer 5 tot 6 millimeter groot. Het is een Thecophora soort, een muisje, eentje met haast in het foerageren en onder de stuifmeelkorrels.
Ook al hoeft het voor de meesten van jullie niet, ik kan graag met een veldtabel gaan zitten, om er vervolgens toch niet helemaal uit te komen.
Met een foto heb je een momentopname en daar moet je het mee doen. Maar ook in het veld zelf kun je deze soort niet met zekerheid op naam brengen. Dan zou je al het klampje (Theca in Engels) moeten zien dat onderaan de buik van het vrouwtje zit en waarmee ze in de vlucht als een blikopener het achterlijf van een bij, wesp of hommel opent om daar een eitje in te leggen. De larve groeit in het gastinsect dat hieraan zal sterven.

Als je eenmaal weet hoe dat klampje uitziet, kun je de soort vervolgens verder gaan determineren. Om je een idee te geven: het borststuk moet een onbestoven streep of twee onbestoven streepjes hebben om deze vlieg in een soortgroep te kunnen plaatsen. Maar ook dit is niet te zien.
Deze Thecophora heeft veel wit of lichtgrijs aan de poten en ook aan de topjes van de antennen. Als ik alleen zou moeten gokken, zou het heel misschien het zilveren muisje, Thecophora cinerascens kunnen zijn. In Limburg is deze vlieg een algemene soort op droge graslanden en kalkgraslanden. Dus wie weet, want gefotografeerd op de Hoge Fronten, in Maastricht. Maar met gokken kun je de plank goed misslaan. Ik zal het op Thecophora sp. gaan houden.
Je kunt de volwassen vlieg, die van nectar leeft, van mei tot midden oktober vinden, op de bloemen van de composietenfamilie (Asteraceae).

Bron 1, bron 2

Thecophora sp. – Diptera – Brachycera – Muscomorpha – Schizophora – Conopoidea – Conopidae – Myopinae – Zodionini

 
 

Op de munt

In 2 foto’s.

Een kleine groene vlieg op de bloeiende munt en onder het stuifmeel. De meest voorkomende groene vlieg is de groene vleesvlieg, oftewel een Lucilia soort uit de familie bromvliegen, de Calliphoridae. Deze vlieg was kleiner dan de lucilia die ik het meest zie en meer gedrongen, meer behaard. Hij liet zich niet storen. Heerlijk, met mijn neus in de munt.


 
 

Soft experience

Lol. Vond bij het opruimen nog wat vergrootglaasjes en mijn oude macrolens die ik op mijn eerdere (nu stuk) camera gebruikte. Ze passen niet op mijn Lumix, dus wat ermee te doen?
Ik houd wel van experimenteren en ik wilde kijken wat ermee gebeurde als ik ze zou vasthouden en wat ik er verder mee kan; een systeem bedenken kan altijd nog. Alleen waaide het nogal, maar de bloemetjes van het portulakroosje bewogen niet opzienbarend en hadden net bezoek van een pyjamazweefvlieg. Mijn uitprobeerobject fotografeerde ik op mijn hurken terwijl ik de vergrootglaasjes voor mijn camera vasthield met mijn vingers. De macrolens toch het fijnst.
Haha, van het zachte, zonnige resultaat ben ik best enthousiast. Zoiets lukt mij niet met de Raynox. Ik ben uitgedaagd en benieuwd hoe vaak ik ze ga (vasthouden) gebruiken.
Nu niet meer. De wind is aangetrokken en het regent stevig op dit moment. Maar eigenlijk was ik toch aan het opruimen. De glaasjes gaan alvast in mijn fototas.


 

Candy paradise