Groene stinkwants

In de verschillende stadia, van nimf tot imago. 6 Foto’s juni-juli 2018

De groene schildwants (Palomena prasina), ook wel groene stinkwants, stinkwants of groene wants genoemd, is een insect uit de onderorde wantsen en de familie schildwantsen (Pentatomidae).
De juvenielen van deze wants kennen een onvolledige gedaantewisseling. Ze zijn vleugelloos maar lijken al wat op de volwassen exemplaren. Vanuit het eitje hebben ze al direct twee antennes en zes pootjes, maar de lichaamsvorm is dan nog boller. Elke stap naar volwassenheid bestaat uit een vervelling.

Zijn naam dankt deze wants aan de overwegend groene kleur, alleen aan de achterzijde van het lijf zijn de vliesachtige vleugelpunten bruin, de onderzijde van het lichaam is meer bruinrood van kleur. (Maar vlak voor de winterslaap kleurt de wants van groen naar bruin om in het voorjaar weer de groene kleur te krijgen. Als hij groen zou blijven, valt hij teveel op in de scheuren van de bomen waarin de overwintering plaatsvindt.)

Hieronder staan de beelden van de verschillende stadia van deze wants. Van klein naar groter.

Click to enlarge – Klik om te vergroten

Het tweede deel van de naam, stinkwants, slaat op de stinkende stof die uit klieren aan de zijkant van het borststuk wordt afgescheiden als verdediging.

De groene wants is algemeen in grote delen van Europa en komt ook in België en Nederland algemeen voor.
Bron: Wikipedia

Palomena prasina – Groene stinkwants – Grüne Stinkwanze – Green shield bug – Punaise verte – Cimice verde – Grön bärfis – Grønn stinktege ☘️

_

Advertenties

Geel op geel

Zo’n beeld kan ik toch echt niet weerstaan: lieveheersbeestje op schijnpapaver.

☘️  2018

Veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje – Harmonia axyridis – Harlequin – Harlekin-Marienkäfer – Coccinelle asiatique – Coccinella arlecchino – Mariquita asiática multicolor

_

Kevers

(In 6 foto’s.)

Een in onbruik geraakt gebouw wordt afgebroken. Het gras hoeft niet meer gemaaid en maakt plaats voor wilde bloemen. Ook de tweekleurige smalboktor gaat hier uitbreiden

Deze kever heeft meerdere Nederlandse namen: zwartstreepsmalbok of tweekleurige smalboktor of zwartpuntsmalbok en bruine smalbok. Stenurella melanura of Strangalia melanura (zoals hij wetenschappelijk ook wel wordt genoemd) is een kever met een smal bruin lichaam. De kop, poten en de tasters zijn zwart. De tasters zijn ongeveer even lang als het lijf. Meestal is de punt van de dekschilden zwart gekleurd, dat is overigens niet altijd goed te zien. Ook het midden van het achterlijf is zwart gekleurd, maar niet altijd. Het lichaam is bedekt met een fluweelachtige beharing. De kever is 6 tot 10 millimeter lang. Je ziet deze boktor veel op bloemen want zijn voedsel bestaat alleen uit nectar en stuifmeel.

☘️

De fraaie schijnboktor of fraaie schijnbok doet zijn naam alle eer aan, want fraai is hij zeker met die opvallende metaalglans. De kleur is heldergroen, maar kan variëren van blauw tot violet. De wetenschappelijke naam is Oedemera nobilis. De soort komt uit de familie schijnboktorren (Oedemeridae).
Zoals goed te zien is, zijn de dekschilden aan de achterzijde versmald, de achtervleugels zijn daardoor voor een deel onbedekt. Dit is een vrouwtje. De achterpoten van het mannetje hebben sterk opgezwollen dijen (zie foto). Dit zie je bij de meeste Oedemera soorten.
In de lente vind je deze kever op verschillende bloemsoorten, hij voedt zich met nectar en stuifmeel. De fraaie schijnbok is ongeveer 8 mm lang.

☘️

Wat ik ook vond, maar dan op blad, is een andere keversoort met geelbruine dekschilden. De wolkever (Lagria hirta). Het is een tere, trage kever die verschillende planten eet. Je vindt hem van mei tot augustus op vochtig terrein en op open plekken in bossen. De wolkever is ruig behaard en wordt ook wel ruigkever genoemd. Hij heeft een zwarte of bruine kop en borststuk en is ongeveer 7 tot 10 mm lang.

☘️

Alle foto’s zijn te vergroten door op het beeld te klikken.

 

Bron:  SoortenBank  Wolkever – Lagria hirta
            Wikipedia        Fraaie schijnboktor – Oedemera nobilis
            Wikipedia        Zwartstreepsmalbok – Stenurella melanura

_

Nog een keer brons

Torymus sp.
 

2 foto’s.
Ik heb mij gisteren goed geamuseerd met de actieve bronswespen, Torymidae of Torimidi, die de appeltjes doorboorden. Bij deze nieuwe beelden zitten ze heel even in rust op de stam waardoor ik niet tussen blad en tak door hoefde te fotograferen. Nu zie je beter hoe mooi en elegant ze zijn.


☘️

Torymus spec. – Torymidae – Torimidi – 4 mm – bronswespen – Chalcidoidea – Malus – Appelboom – Lente – Macrofotografie – Soli – 2018

_

Torymus sp.

Angel?
 
3 foto’s

Op de mini-appels bij een boompje in een pot, daarom kan ik het goed zien, lopen 2 bronswespjes uit de familie Torymidae. Wat opvalt is, en dat zie je goed bij foto 2, is dat ze met een soort angel, dus niet met de lange legboor aan het achterlijf, in de appeltjes prikken, boren (terwijl ze hun achterlijf voortdurend mee draaien). Waarom ze dat doen, is mij niet helemaal duidelijk. Vormen ze zo gal? Of zuigen ze suiker op? Heb geen idee.
Torymidae of Torimidi uit de superfamilie Chalcidoidea zijn meestal parasitoïden van galmuggen. Bijna alle Nederlandse Torymussoorten zijn metaalkleurig groen, blauw-groen, brons of purperblauw. Sommige zijn fytofage (plantenetende) soorten of parasiteren op specifieke insecten.

☘️

Torymus spec. – Torymidae – 4 mm – bronswesp – Chalcidoidea – Macrofotografie – Panasonic Lumix DMC-FZ200 – Raynox DCR-250 – Soli – 2018

_