Liocoris tripustulatus

  a small bug with a heart shaped marking…

Liocoris tripustulatus – brandnetelwants – Liocoris – Gepunktete Nesselwanze – 3,5-5 mm

Liocoris tripustulatus – brandnetelwants – Liocoris – Gepunktete Nesselwanze – 3,5-5 mm


Nymph Liocoris tripustulatus

Nymph Liocoris tripustulatus

 

You can find the colors on the next leaf

 

Dit is een wants, de kleurrijke Rode halsbandwants, Deraeocoris ruber. Er bestaat ook een donkere variant maar kreeg ik nog niet voor mijn lens. De Rode halsbandwants komt uit de groep van de blindwantsen die een van de grootste wantsenfamilies van Europa is.
De naam blindwants is te danken aan het feit dat de ocelli bij deze wantsen ontbreken. Ocelli zijn puntoogjes, kleine, primitieve oogjes, die de meeste andere wantsen wel hebben.
De blindwantsen zijn ook vaak wat kleurrijker en hebben langere antennes. Deze kleine diertjes worden overwegend tussen de 3 en de 6 mm groot. Een enkele keer 8 mm, maar de 10 mm halen ze nooit. Dit prachtexemplaar zat op de top van een buxusblad, zodat je een indicatie van de werkelijke grootte krijgt.
De meeste blindwantsen zijn eivormig en zuigen vrijwel allemaal hun voedingstoffen uit planten, maar de Deraeocoris ruber is een rover en haalt zijn voedsel juist uit kleine insecten.

Blomsterphoto Deraeocoris ruber Soli 2013

Toen ik informatie zocht, op Soortenbank, Gardensafari en de Engelstalige Wikipedia, bleek ik ook de nimf, de jonge Deraeocoris ruber, gefotografeerd te hebben. Hij zat nog in mijn fotoarchief omdat ik vrijwel alleen plaats als ik ook de naam achterhaald heb. De nimf heb ik eind juni gefotografeerd, rond het middaguur. De jonge wants bewoog zich snel in de schaduw op het blad van de toverhazelaar.

Blomsterphoto, Deraeocoris ruber,  Nymph, Soli 2013
 

Verwonder(d)ing

 

Voeten stevig op de warme grond. Beestjes kijken. Op het blad van de framboos en de wingerd. Een wonderlijk bleek, mooi beestje wandelt daar, een speldenkop. Het lijkt wel een prehistorisch beestje dat ver terug uit de tijd is aangevlogen, maar het heeft geen vleugels. Ik maak een foto terwijl het zich snel uit mijn zicht verplaatst.
Nooit gezien, zo’n beestje en ik wil graag weten wat het is. Ik google: klein insect met penseelstaart. En krijg een giraf te zien(?)… Rare jongens, die zoekmachines.
Bij: kever, wants, cicade, kan ik het ook al niet vinden tussen afbeeldingen van honderden wonderlijke beestjes; alleen onder: Vreemd beestje. Geen eervolle naam voor Mooi beestje.
Vreemd beestje zit inmiddels ver onder het blad, terug naar het donker, onbespied voor nieuwsgierige ogen en lichtflitsen en zoek ik hoopvol verder onder: Nimf  van wants en cicade, want zoiets zal hij ongetwijfeld zijn, een jonkie.
En dan krijgt Vreemd beestje eindelijk de juiste naam: Issus Coleoptratus.
Nu, nu ik het weet, word ik overspoeld op het internet met afbeeldingen van deze jonge cicade en leer ik via een Engelstalige site dat de ‘penseelstaart’ uit wasachtige eiwitdraden bestaat, filamenten, die hij waarschijnlijk uitscheidt als hij zich net tegoed heeft gedaan aan de (verschillende) plantensappen; misschien om de druppels honingdauw veilig af te voeren om het risico van een fysieke besmetting te voorkomen.
Fascinerend ingenieus beestje.

Blomsterphoto Issus coleoptratus Soli 2013
 

Nieuwe ronde, nieuwe kans…Foto’s toegevoegd op 05-06-2013. Klik voor galerij


 

En dit is het volwassen exemplaar. Foto toegevoegd op 22-08-2013.

Blomsterphoto, Issus coleoptratus, cicade, Soli 2013 2