Mist

(In 2 foto’s.) Net zoals iedereen met een blog of website, krijg ik met enige regelmaat (afgeschermd voor mijn zichtbare berichtenbox) spam. Een daarvan komt regelmatig terug: ‘Krijg meer bezoekers, genereer meer reacties. Klik op de link.’
Ik klik het weg. Want laat mij dat nou niet kunnen schelen. Ik hoef ook geen fotoboek of kaarten op de markt te brengen, zoals mijn familie en vrienden graag vaker opperen. Daar heb ik helemaal geen zin in. Ik ben gewoon al heel blij met wat ik doe. Natuurlijk wil ik de schoonheid die ik tegenkom en die ik met veel plezier heb kunnen vastleggen, delen. Als je er net zoveel plezier aan hebt beleefd als ik, ben ik heel tevreden. Ik vind het ook heerlijk als iemand eens op mijn blog komt struinen omdat hij/zij gericht naar iets heeft gezocht. Als mijn foto’s je aanstaan, zeg er iets van of zeg er lekker niks van. Zwijgen omdat je het mooi vindt, is ook prima. En als je zwijgt omdat je er niks aan vindt, is dat alleen maar eerlijk. Ik houd oprecht van oprecht, dus die weder-like of weder-reactie, alleen omdat ik ook bij jullie langs ben gekomen, hoeft niet. Maar als je het echt leuk vind of echt wilt reageren, ben ik er ook echt blij mee. Dat wil ik toch nog eens graag gezegd hebben.
Verder hoop ik dat jullie net zo van mijn blog genieten als ik van jullie blog geniet. Het is mij een genoegen.

 


 

Gisteren liet ik mij met genoegen verdwalen in de ruimte van de ineens opkomende mist. Zonder macrolens. (Klik & click.)
 

 

Een stukje gras

 

in het park.
Toen ik met de hond uitging zag ik ze, maar tegen gietregen is de camera niet bestand. Het was wachten op een droog moment en die waren er niet zoveel vandaag. Vanmiddag, heel even, brak de zon door. En dat was genoeg voor een kleine fotoserie paddestoelen. Ja, ik weet het, de schrijfwijze is paddenstoelen, maar daar kan ik maar niet goed aan wennen.
Wie het weet, mag me, heel graag, vertellen hoe ze heten.