Slevenierebieske

☘️

Een zevenstippelig lieveheersbeestje op de voorjaarsbloeiers, sneeuwroem (1) en speenkruid (2), in de tuin. Dit kevertje is veel te zien op zonnige plekken. Het zevenstippelig lieveheersbeestje wordt soms aangemerkt als geluksbrenger en is ook het bekende symbool tegen zinloos geweld.

☘️

Wist je dat dit lieveheersbeestje, net zoals veel andere kevers, een eersteklas reukvermogen heeft? Een vliegend lieveheersbeestje kan prooien ruiken en zo naar een bladluizenkolonie vliegen. Als een zevenstippelig lieveheersbeestje de geur van bladluizen oppikt, beweegt het zich langzamer en verandert vaker van richting, maar omdat het een slecht gezichtsvermogen heeft, merkt het waarschijnlijk pas een individuele bladluis op met de twee zintuiglijke uitsteeksels (maxiliare palpen) aan de kaken. Omdat die uitstekende delen erg kort zijn, moet het letterlijk tegen die bladluis aanlopen. Beetje onhandig, lijkt mij, maar wel met een open-mond-verrassing om zo tegen het lekkerste voedsel aan te botsen.


Bron:
De tekst, in andere woorden, is van Wikipedia. Als je meer over dit lieveheersbeestje wilt weten, er is nog meer dan genoeg te ontdekken, kun je daar terecht.

🐞

Coccinella septempunctata – Seven-spot ladybird – Siebenpunkt – Coccinelle à sept points – Mariquita de siete puntos – Coccinella comune – Sjödepla – Clock leddy – Sjuprickig nyckelpiga – Seitsenpistepirkko – Buburuză – Biedronka siedmiokropka – Marigorringo zazpittitta – Bóín Dé sheachtbhallach – Nannakola tas-seba’ tikek – Biéte-à-bòn-dhiu – Kêzxatûn


_

Mooi en jammer

De stermagnolia, Magnolia stellata, ontluikt. Deze kleinblijvende beverboom bloeit voordat hij in het blad komt, al in maart, met witte, stervormige bloemen. Door de regen en de wind zijn de bloemen zo weg. Een kortdurende pracht. De regendruppels geven er nu wel iets extra’s aan. Even.

Magnolia Stellata – Stermagnolia – Star magnolia – Stern-Magnolie – Magnolia étoilé – Magnolia gwiaździsta – Stjärnmagnolia – Magnolia estrellada – ماغنوليا نجمية

☘️

_

Blijven hangen

(in 2 foto’s.)

Het voordeel van al die regen is dat de bijna opgedroogde vijver in het park weer stroomt in de wind en de eenden kunnen zwemmen in plaats van lopen in een laagje water. Zelf verschuil ik mij fijn in mijn regenparka en hoop dat het vele nat de droogte van het vorige jaar kan oplossen.
Het mos doet het in ieder geval prima. De waterdruppels blijven goed hangen en het zwarte mugje had ook een acceptabele hangplek gevonden.

☘️

☘️

☘️

_

Meer april dan mei

Dank voor jullie warme reacties. Op het ogenblik is bloggen toveren met de tijd. Maar het is en blijft leuk.

Net thuis en in de regen gelopen, alles is frisgroen en ruikt heerlijk. Als maar even de zon doorbreekt, laten de hommels zich nog meer zien.

☘️

Ik moet altijd lachen als ik deze cicade nimf zie, de Latijnse naam rolt er zo uit, Issus coleoptratus. Ik weet het ook alleen maar omdat ik hem vaker voor de lens heb gehad en ooit heb moeten zoeken. Toentertijd had ik zelfs nog geen idee waar ik moest zoeken, maar al kijkend en zoekend, leer ik steeds meer bij.


☘️

Vorige keer liet ik het meeldauwlieveheersbeestje zien, maar deze is ook mooi! Het roomvleklieveheersbeestje (Calvia quatuordecimguttata). Wijnrood met 14 witte stippen.

☘️

Dit zijn de bijen die ik de afgelopen maand heb gespot, het zullen er meer zijn geweest, maar niet alles zat stil :-)

☘️

De akkerhommel is standaard in de tuin, meer nog dan de andere hommelsoorten. Hier is de tuinkorenbloem erg in trek.

☘️

Dank voor jullie belangstelling en tot ziens.
Groet, Dianne

☘️

_

April

is alweer bijna voorbij. En ik merk dat ik het moeilijk vind om weer voor een blog te gaan zitten. Er is zoveel gebeurd dat bloggen niet meer in mijn systeem zit. Van uitstel komt meestal een – nog – langer afstel en ik heb toch wel veel moois gezien onderweg dat ik graag wil laten zien.

☘️

Voor de kleine ooievaarsbek ‘hangt’ de zwartborstelwolzwever. Hij lijkt stil te hangen, maar de vleugels slaan ongeveer 300x per seconde.

☘️

Waar ik ook kijk, zie ik een bessenwants of bessenschildwants. Het lijkt wel of het er meer zijn dan in andere jaren. Maar misschien zitten ze meer voor mijn neus. De eitjes worden in het voorjaar gelegd.

☘️

En hoewel ze soms minder opvallen dan bovenstaande schildwants, zie ik ook andere wantsen. De bruine getande randwants heb ik nog nooit eerder voor mijn lens gehad. De brilglasvleugelwants wel.

☘️

En ook de kaneelglasvleugelwants en de geblokte glasvleugelwants zijn oude bekenden. Rood valt wat meer in het oog.

☘️

Halyzia sedecimguttata, het meeldauwlieveheersbeestje, de naam zegt het al, leeft van meeldauw. Al vliegend verspreidt hij ook meeldauw. Opvallend is de oranje kleur en de lichte randen van de dekschilden in het midden. De schildranden zijn verplat en enigszins doorzichtig en ook de voelsprieten zijn wat langer dan bij andere soorten. Hij is algemeen, maar niet overal.

☘️

Als afsluiter voor vandaag, want heb uiteraard nog veel meer en ik wil zeker sneller terugkomen, is een foto van de Panemeria tenebrata, de dwerghuismoeder. Dwerghuismoeders, want zijn er twee. Op zuring. De dwerghuismoeder is een dagactieve nachtvlinder die vooral vliegt als het zonnig weer is. De vlinder overwintert als pop onder de grond.

Dank voor jullie belangstelling en tot ziens.
Groet, Dianne

☘️

_

Struiksprinkhaan, groot en klein (in 9 foto’s)

Ik wist even niet wat ik zag in de hortensia Annabelle. Een mannetje van de struiksprinkhaan ging met zijn groene kleur goed op in de verkleurde bloemen. Alleen zijn rugtekening was zichtbaar en dat zag er heel vreemd uit van bovenaf. Prima plekje om te schuilen.

Dit vrouwtje zonde op de zonnebloem. Beter kan ze niet gaan zitten, toch? Bijna niet gezien.

Het kroost valt iets meer op, hoewel dat ook nog wel meevalt als ze erg piepjong zijn…  Klik om te vergroten…

Nog niet helemaal volwassen, deze jonge struiksprinkhaan, maar mooi versierd in druppels. Dat moet zeker opvallen…

* De struiksprinkhaan komt uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae). Mannetjes bereiken een lengte van 10 tot 13 millimeter, de vrouwtjes zijn 13 tot 18 mm lang. Het lichaam is bolvormig en gedrongen, de lichaamskleur is groen met tot geelgroen, de knieën zijn meer geel-achtig met over het gehele lichaam vele kleine donkere spikkeltjes. Het halsschild heeft aan weerszijden een witte streep. De legbuis van de vrouwtjes is kort en naar boven gekromd. De vleugels zijn zeer klein en zijn bij het mannetje ongeveer zo lang als het halsschild, bij het vrouwtje ongeveer de helft. Het achterlijf van het mannetje is te herkennen aan twee relatief ver van elkaar gelegen cerci (gepaarde uitsteeksels) die licht naar elkaar gekromd zijn. De sprinkhaan is te vinden in lagere begroeiing, de nimfen leven dichter bij de bodem op bloemen. De volwassen struiksprinkhaan is actief gedurende de maanden juli tot oktober en laat zich vooral horen tussen zeven uur ’s avonds en drie uur in de nacht. Het geluid is ultrasoon (40 kHz) en bestaat uit zachte tikjes die met het menselijk oor niet te horen zijn. Voor het inventariseren van de sprinkhaan wordt een vleermuisdetector gebruikt. *(Brontekst Wikipedia.)

☘️

_

Groene stinkwants

In de verschillende stadia, van nimf tot imago. 6 Foto’s juni-juli 2018

De groene schildwants (Palomena prasina), ook wel groene stinkwants, stinkwants of groene wants genoemd, is een insect uit de onderorde wantsen en de familie schildwantsen (Pentatomidae).
De juvenielen van deze wants kennen een onvolledige gedaantewisseling. Ze zijn vleugelloos maar lijken al wat op de volwassen exemplaren. Vanuit het eitje hebben ze al direct twee antennes en zes pootjes, maar de lichaamsvorm is dan nog boller. Elke stap naar volwassenheid bestaat uit een vervelling.

Zijn naam dankt deze wants aan de overwegend groene kleur, alleen aan de achterzijde van het lijf zijn de vliesachtige vleugelpunten bruin, de onderzijde van het lichaam is meer bruinrood van kleur. (Maar vlak voor de winterslaap kleurt de wants van groen naar bruin om in het voorjaar weer de groene kleur te krijgen. Als hij groen zou blijven, valt hij teveel op in de scheuren van de bomen waarin de overwintering plaatsvindt.)

Hieronder staan de beelden van de verschillende stadia van deze wants. Van klein naar groter.

Click to enlarge – Klik om te vergroten

Het tweede deel van de naam, stinkwants, slaat op de stinkende stof die uit klieren aan de zijkant van het borststuk wordt afgescheiden als verdediging.

De groene wants is algemeen in grote delen van Europa en komt ook in België en Nederland algemeen voor.
Bron: Wikipedia

Palomena prasina – Groene stinkwants – Grüne Stinkwanze – Green shield bug – Punaise verte – Cimice verde – Grön bärfis – Grønn stinktege ☘️

_