Handenvol zon

Zij en ik zijn graag buiten. Als ze komt logeren, speelt ze in de tuin met aarde en stenen en gaat ze steevast op zoek naar die wonderlijke diertjes. Ze kriebelen fijn, hebben mooie gekleurde huizen en laten zilveren sporen achter. Ze hoeft nooit lang te zoeken. Ze plukt ze uit de vochtige, schaduwrijke hoeken. Heel voorzichtig houdt ze ze in haar handen. Hoezo, langzaam? Ze kruipen best hard. Ze wil ze allemaal wel mee naar huis nemen.
‘Dag slakken, tot de volgende keer!’

 (Foto’s 3 oktober 2014)