Overwintervlieg

Dank allemaal voor de felicitaties bij de geboorte van Thijs. Het is een mooi, sterk mannetje en we zijn uiteraard allemaal hevig verliefd :-)

Ik ben nog in het andere huis, in de andere stad, met zijn grote zus. Maandag of dinsdag, als alles zo goed blijft gaan als nu, komen ze thuis. We kunnen niet wachten!
Sinds gisteren heb ik mijn laptop hier en ik was bijna vergeten dat ik een vliegje had gefotografeerd op een koude januaridag, vlak voor de sneeuwval. Zo koud dat je helemaal geen vliegje verwacht!

De vlieg was ongeveer 3 mm groot en viel op door de vorm van de vleugels.
Het is een gele speervleugelvlieg. Ik denk, bijna zeker, dat dit een Lonchoptera lutea is en heb de foto van het vliegje gelijk op Waarneming.nl gepost. Als de naam niet goed is, is daar altijd wel een kenner die mij, wel heel aardig, op de vingers komt tikken.
Het vliegje zat op een restant van blad.

De larven leven van bladafval. De volwassen vliegen variëren in kleur, van geel tot donkerbruin. Het scutellum, het schildje, is bruin tot geel. De antennesegmenten zijn donker. Je kunt dit vliegje van de lente tot aan de herfst aantreffen. En een enkele, zoals deze, in midden winter met vorst. Het zal vast niet goed voor hem zijn geweest.

☘️

_

Advertenties

Sneeuw en vorst



Als het raam de sneeuw binnenhaalt
je de muren wit wilt schilderen, kristallen
vlokken op je gezicht, ga je gewoon maar zitten
buiten uit je jas gedoken, weet je straks de hand
die de sneeuw warm van je rug klopt.
Er bloeit nog een ijsbloem, zie je
en hoe het verlangen water smelt
al is het nog zo bedekt. Licht
aan de bovenkant. Daaronder rijpt het,
strijkt het zachtjes dicht.









©Dianne Soli




Klik om te vergroten                                                                                                  Wilde bosrank Clematis Vitalba

☘️

☘️

Klik om te vergroten

☘️

☘️

Klik om te vergroten

☘️

_

Delicaat (12)

Wintertijd.
Een wankel evenwicht: meer koude nachten, het begin van vorst en nog zonnige dagen. Er vliegt nog wat, er bloeit nog wat, maar de herfst heeft zijn greep al verstevigd. Blad valt voor het kleuren kan, een groene kikker heeft zijn winterslaap niet gehaald en het ijs van de nacht ligt getekend op het water van de drinkschaal.

Robertskruid wringt zich boven het herfstblad uit.
(Foto Robertskruid: Lumix & Raynox)

☘️

 Veel appels zijn al van de kleine boom gevallen, maar schijnpapaver maakt moedig nieuwe knoppen voor de najaarsbloei.

☘️


 De kou van de nacht vormt bolle druppels op het blad van de Oost-Indische kers en een tere perzikluis warmt zich op in late zon.
 (Foto’s druppels en bladluis: Lumix & Raynox)

☘️

Terwijl de kamperfoelie fel tegen een strakblauwe lucht afsteekt …

☘️

vind ik ijs dat tussen mijn vingers breekt.

☘️

Tussen de tegels groeien kwetsbare zwammetjes met magie. Wie niet in sprookjes gelooft, weet niet wat hij in de schaduw ziet.
Ik zie, ik zie… en wat zie jij?

☘️


 Donkerrode Herbstfreude en vervaald half-vergaan herfstblad. De tegenstellingen in de tuin verstrengelen zich en wachten
 zonder onderscheid op een koude, bleke aarde in winterslaap.

☘️


 De zaden zijn verspreid en zaden zijn geraapt. De laatste stokroos zal (toch nog veel te vroeg) opgerold verdwijnen.

☘️

_

25 oktober

Terwijl ik op mijn knieën een vliegje probeerde te fotograferen, het was eigenlijk te grijs buiten en kil zonder jas, hoorde ik boven mijn hoofd een hard gezoem. Hoewel de stokroos al veel zaad heeft gemaakt, bloeien nog enkele bloemen en daar kwam deze akkerhommel op af. De zaaddoos als rustmoment. Even. De vlieg was toch al gevlogen.

☘️

_

Herbstfreude

De hemelsleutel, sedum Herbstfreude komt nu in bloei. Zet deze plant in je tuin als je hem nog niet hebt, want in het het najaar hebben de verschillende insecten de nectar nog nodig. Ook kunnen ze er goed in schuilen. Heel veel bloemen zijn nu aan het uitbloeien, maar de sedum Herbstfreude begint met de bloei van de late zomer tot ver in oktober.

Dit is de Menuetzweefvlieg – Syritta pipiens. Deze soort is niet moeilijk op naam te brengen. De menuetzweefvlieg is een klein, slank zweefvliegje dat als een ‘stokje’ voor bloemen en tussen de vegetatie kan zweven, waarbij ze schokkerig voortbewegen. Achterlijf zwart met wittige vlekken. Achterdij zeer dik. Tekst: waarneming.nl
In het Zweeds heten deze diertjes Kompostblomfluga en dat dekt de naam wel want de larve leeft van afval op allerlei plekken, zoals bij de bodem en in composthopen.

Deze plant trekt ook honingbijen aan. Ik heb er van de week nog 6 geteld op een dag. Dit is de gewone honingbij, Apis mellifera.

Hieronder nog een vrouw dambordvlieg en daar is ook nog wat over te vertellen.

Met de soortnaam dambordvlieg zit ik goed. Ik zou deze vlieg in volle overtuiging aanduiden met Sarcophaga carnaria, maar het geslacht Sarcophaga bestaat in Nederland en België uit niet minder dan 30 soorten, die allemaal zo sterk op elkaar lijken, dat alleen microscopisch onderzoek uitkomst geeft over de exacte soort. Als voorbeeld van dit geslacht wordt in de insectengidsen vaak Sarcophaga carnaria opgevoerd. Maar dat betekent niet dat elke dambordvlieg dus ook die soort is.*
Kijk, dat wist ik helemaal niet.

* De informatie en tekst komt van Gardensafari

Bij deze sedumsoort kan ik gewoon een stoel neerzetten, gaan zitten met de camera op mijn knieën en kijken en wachten op wat er allemaal aan komt vliegen en kruipen. Een blinde bij, een gewone muurwesp, een woeste sluipvlieg, een kraamwebspin, een akkerhommel en de regen. ↓

☘️

_

Verheugen

Ik verheug mij altijd enorm op de bloei van de klokjesbloemen (Campanulacae). Uiteraard verheug ik mij op alle bloei, maar in het klokje (hier het prachtklokje) kun je vaak het mannetje van de Grote klokjesbij aantreffen.
De naam Grote klokjesbij is overigens een grote naam voor deze smalle bij van nauwelijks 1 cm lang. De Grote klokjesbij vliegt uitsluitend op klokjesbloemen. De vrouwtjes zijn op alle soorten klokjesbloemen in tuinen, parken en bermen te vinden. Ze heeft een wit-gelige buikschuier waarmee ze het stuifmeel (paars, roze of wit) van de klokjesbloemen vervoert. De mannetjes slapen vaak in de klokjes, ook bij donker weer, door zich met hun kaken vast te klemmen. En dat is waar ik blij van word: ik kan zien of ze nog aanwezig zijn en zo’n slapend bijtje is heel aandoenlijk…

☘️

2018 – Slapende bij – Chelostoma rapunculi – Grote klokjesbij – Megachilidae – 8 tot 10 mm – Nestgelegenheid binnen straal van 300 meter van voedselbron – Natuurlijke nestgangen – Zeldzaam – Niet bedreigd – Campanulacae – Lente – Raynox DCR-250 – Soli – Bron:  www.wildebijen.nl  🐝

_